Jij bent geen zelfverbeteringsproject

Hoe fijn dat je nieuwe dingen kunt leren, kunt groeien, ontwikkelen. Volgens mij is dat een levensbehoefte van mensen. Ik word heel erg blij van beter worden, van streven naar excellentie. Persoonlijke ontwikkeling, zelfverbetering zou je dat kunnen noemen, ik ben er gek op.

Waar ik het zie mis gaan bij mijn lieve uitstellers, is dat ze gaan denken dat ze MOETEN groeien en verbeteren. Dat ze niet goed genoeg zijn nu.
Maar dat is een misvatting, want je hebt geen resultaten en behaalde doelen nodig om goed genoeg te zijn. Je bent het al.

Bovendien is dat streven naar verbetering niet het enige dat jou definieert. Je bent geen zelfverbeteringsproject. Je bent een mens, een mooi, complex, vreemd, geweldig mens. En een van de dingen die je doet is groeien.

Doelen halen zorgt niet voor een beter zelfbeeld

Kijk, als het zou werken zou ik je natuurlijk aanmoedigen. Als je iets in je leven kunt aanpassen, zodat je gemakkelijker positief over jezelf kunt denken, dan ben ik de laatste die zegt dat je in plaats daarvan maar aan je mindset moet werken.

Jammer genoeg werkt het zo niet. Je verwacht dat je trots op jezelf gaat zijn en bewondering van anderen gaat krijgen. Je verwacht dat je jouw beeld van jezelf daarmee kunt opvijzelen.

Maar denk even terug: hoe reageer jij op complimenten op een doel dat je bereikt hebt? Waarschijnlijk noem je op wat er nog mis is, leg je uit waarom het niet veel voorstelt, of benoem je dat je het volgende doel nog lang niet bereikt hebt.

Een resultaat halen zorgt er dus helemaal niet voor dat je je beter voelt. Want een brein dat gewend is om op zoek te gaan naar dingen die beter moeten, blijft die gewoonte houden, onafhankelijk van de doelen die je al bereikt hebt.

Het maakt dus niet uit welke resultaten je haalt als je niet OOK je brein gaat instrueren anders te denken.

Wat nou als je je brein de tegenovergestelde zoekopdracht geeft: Wat is er beter?

“Ik heb die drang tot zelfverbetering nodig om dingen voor elkaar te krijgen”

Als je lijkt op de mensen met wie ik in het Waarmaaklab werk, denk je nu: “Ja maar, Sanne, als ik tevreden ben met waar ik nu ben, dan komt er dus helemaal nooit meer iets uit m’n handen.”

Stel dat dat waar is.

Wat is dan het ergste dat er kan gebeuren? Het lukt je tot nu toe, met zelfhaat en verbeterwoede, niet om je doelen te halen. Nou ben je bang dat als je ervoor kiest om compassie voor jezelf te hebben en oog te hebben voor de groei die je al hebt doorgemaakt, dat je je doelen niet gaat bereiken.

Worst case scenario is dus dat je je beter voelt terwijl je net zoveel bereikt als nu.
Ennuh newsflash: je kunt blij zijn met jezelf en je leven EN ambitieuze doelen nastreven.

Vanuit ontspanning en zelfvertrouwen is het juist makkelijker om nieuwe, moeilijke dingen te doen. Als je weet dat je een stevige basis hebt, dat je jezelf steunt, wat er ook gebeurt, kun je de sprong wagen.

Ik vraag je dus niet om geen doelen meer te stellen. Om tevreden te zijn met middelmatigheid, terwijl je voor uitmuntend wilt gaan. Om te stoppen met zelfverbetering.
Wat ik van je vraag is te stoppen met denken dat het slecht gaat en dat het goed genoeg moet worden. Je doet het nu al goed.
Hoe zou je naar geweldig kunnen doorgroeien?
Zie je hoe je al vooruit bent gegaan? Wat is er beter?

De (on)zin van positieve affirmaties bij uitstelgedrag

positieve-affirmaties-uitstelgedrag

Ik leer mijn klanten te zien hoe hun gedachten en emoties hun gedrag veroorzaken. Aangezien wat je doet en hoe je het doet bepaald welk resultaat je bereikt, zeg ik dus dat je gedachten je resultaten bepalen. Positieve affirmaties kunnen dus helpen om van je uitstelgedrag af te komen.

Je zou dat creëren van resultaten door je gedachten ‘manifesteren’ kunnen noemen. Maar dat wil niet zeggen dat alle omstandigheden in je leven door jou zijn gecreëerd. Je creëert je resultaten, dat is slechts een subset van alle omstandigheden. Op de meeste dingen heb je geen invloed.

Gedachten zijn ook niet ‘gevaarlijk’ of ‘giftig’. Het zijn gewoon maar wat verhaaltjes die je jezelf over de werkelijkheid vertelt. Door alleen iets rottigs te denken ‘manifesteer’ je heus niet meteen een rottig resultaat. Daar is eerst heel veel ‘aligned’ actie voor nodig.

Als een gedachte op zichzelf niet zoveel verschil maakt, is het voor het creëren van positieve resultaten dus ook niet nodig om alleen maar positief te denken.

Waarom positieve affirmaties niet werken

Wat mij vaak tegenstaat bij affirmaties is dat ze nogal extreem blij en positief zijn. Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar als ik tegen mezelf zeg “ik ben succesvol in alles wat ik doe” denk ik meteen aan de pot jam die ik gister niet open kreeg en aan hoe die toen uit m’n handen glipte en op de grond kapot viel…

Ik ben groot voorstander van het oefenen van nieuwe gedachten. Dat zou je ook affirmaties kunnen noemen. Maar als je zo’n gedachte niet echt gelooft, wordt het een soort bezwering. IJdele hoop, tegen beter weten in. Misschien zeg je er zelfs onbewust “maar niet heus” achter, zoals ik in het voorbeeld met die pot jam eigenlijk deed. Hoe dan ook: dat soort affirmaties werken vaak averechts.

Wat wél werkt, is iets herhalen dat je werkelijk gelooft, maar dat misschien nog niet automatisch als eerste in je op komt.
Dan zorgt de herhaling ervoor dat je er echt van overtuigd raakt.
Het is handig om een negatieve gedachte te vervangen door iets dat neutraal is. Dat voelt meestal geloofwaardiger dan iets heel positiefs.
Om een leuk leven te hebben is het ook echt niet nodig om alles fantastisch en Tell Sell A-ma-zing te vinden. Neutraal is prima.

Positieve gedachten oefenen

Eerlijk gezegd vind ik het herhalen van dezelfde zinnetjes vaak een beetje saai en onthouden wat ik aan het oefenen ben vind ik nogal een gedoe. Uiteindelijk doe ik het niet en als ik niet oplet krijg ik zo’n zeurderig uitstel-gevoel. Zo leiden positieve affirmaties dus juist tot uitstelgedrag, aargh!

Soms gebruik ik een app zoals “I am” om me aan mijn eigen zinnetjes te herinneren. Een post-it op de spiegel is ook wel nuttig als reminder soms.

Maar wat voor mij het beste werkt, is om mijn brein de opdracht te geven om bewijs te vinden voor de nieuwe gedachte. Een lijst met voorbeelden, maakt het gemakkelijker erin te geloven.
Je kunt een vraag stellen of zoiets denken als “ik ben benieuwd of er situaties zijn waarin ik precies doe wat ik van tevoren gepland had”.
Zo’n soort vraag of een uitnodiging om nieuw bewijs te ontdekken, suddert nog heel lang door. Positieve affirmaties oefenen hoef je dan dus niet op je to-do lijstje te zetten.

Hoe kun jij je brein voor je laten werken? Welke zoekopdracht geef je jezelf deze week?

Je hoeft geen goed mens te zijn

uitstelgedrag doordat je een goed mens wilt zijn

Je identiteit, hoe jij jezelf ziet, wordt bepaald door het verhaal dat je jezelf vertelt over jezelf, je leven en jouw plaats in de wereld. Veel uitstellers vertellen zichzelf onbewust een Disney-verhaal. Ze vertellen zichzelf dat ze óf goed óf slecht zijn (en dat er een goede fee is die alles oplost).
Dat is problematisch, want de werkelijkheid is complexer dan een sprookje.

Om van je uitstelgedrag af te komen, is het nodig dat je gaat zien dat een filmhuisfilm een betere weergave is van de werkelijkheid. Met mensen die niet alleen liefdevol en geliefd zijn, maar die ook ingewikkelde keuzes moeten maken, die goede intenties hebben en toch niet altijd krijgen wat ze willen. Mensen die in situaties terechtkomen waarin er het niet zo duidelijk is wat nu goed is en wat kwaad. Mensen van wie gevraagd wordt moed te tonen en dingen te doen waarvan ze niet precies weten hoe het uitpakt.

Jij bent een complex karakter, een rijke persoonlijkheid met plezierige en onplezierige trekjes. Een complex web, een ecosysteem van eigenschappen. De schoonheid zit ‘m juist in die complexiteit, dat is wat jou als persoon interessant maakt.

Makkelijker veranderen

Als je jezelf in zo’n filmhuisfilm verhaal leert plaatsen, wordt het ook makkelijker om te veranderen, te leren.
Je hoeft geen complete ommezwaai te maken van “slecht” naar “goed”. En een misstap of mislukking betekent niet dat je meteen een slechterik bent geworden.

Als je denkt dat je goed bent en goed moet blijven door alles goed te doen, maak je het jezelf heel moeilijk om vooruitgang te boeken. Het is alsof je elke verandering ziet als een tekening en denkt: zo’n prachtige tekening uit de losse hand, met 1 ononderbroken lijn dat gaat me niet lukken, dus ik maak maar helemaal geen tekening.

Terwijl je elke verandering ook kunt zien als een verzameling van kleine gedachten, gedragingen, patronen en keuzes. Als een mozaïek of een pointillistisch schilderij.

Die shift, van ononderbroken lijnen van jezelf eisen, naar overstappen op iemand die stipjes en pixels zet, heeft een mega impact.
Het loslaten van je ideaal beeld van hoe verandering eruit zou moeten zin is misschien moeilijk, maar daarna is het echt alleen nog maar een kwestie van volhouden. Doorgaan, ook al voelt het alsof 1 pixel aanpassen geen verschil maakt.

Op een dag doe je een stapje terug en zie je dat je leven compleet anders is.

Meer veerkracht

Als je de tweedeling goed versus slecht loslaat, ben je ook beter in staat om met tegenslagen of kritiek om te gaan. Gebeurtenissen, mislukkingen, dingen die andere mensen zeggen – het is informatie waarvan je iets kunt leren. Het vraagt niet van je dat je je plaats in de wereld (goed of slecht) her-evalueert.

Iemand die jou feedback geeft, brengt niet haar stem uit in een referendum over of je een goed mens of een slechterik bent.
Diegene geeft jou informatie over alle facetten en complexiteiten van wie jij bent en wat je denkt en verwacht, en over wie zij is en wat zij denkt en verwacht.

Je kunt vervolgens zelf bepalen of je die informatie wilt gebruiken om jouw mozaïek aan te passen.

Hoe dit jou veel productiever gaat maken

Loslaten van dit soort perfectionisme, betekent niet dat je moet ophouden met streven naar verbetering. Het betekent juist dat je alle vormen van vooruitgang viert. Niet alleen de grote sprong van slecht naar goed.

Waarschijnlijk ga je die grote sprong überhaupt niet maken – je begint er niet aan doordat je zoveel weerstand voelt. Of je probeert het wel, maar het mislukt telkens, totdat je het opgeeft.

Als je in plaats daarvan streeft naar het zetten van kleine, makkelijke stapjes, ben je in een klap van een heleboel weerstand en andere negatieve gevoelens af. Bovendien krijg je er een berg vooruitgang, prestaties en plezier voor terug.

Wil jij ook een leuker leven en meer vooruitgang boeken? Boek een gratis Waarmaaksessie via de knop hieronder.
We bespreken dan waar je nu staat, waar je naar toe wilt en of het Waarmaaklab onderdeel van het pad daarnaartoe zou kunnen uitmaken. Of je nou besluit om deel te nemen aan het Waarmaaklab of niet, je komt die sessie uit met nieuwe energie en je weet hoe je kunt beginnen met iemand worden die doet wat die zich voorneemt.
Spreek ik je snel?

Weg met alles-of-niets

Het is normaal menselijk gedrag om dat waar je geen zin in hebt voor je uit te schuiven. Uitstellen wordt pas een probleem als je het combineert met alles-of-niets denken.

Waarschijnlijk denk je om 10.15 uur al: ”ik ben niet om 9.00 uur begonnen aan die klus, dus ik ben een uitsteller, dus ik ga morgen een nieuwe poging doen om productief te zijn.”
Terwijl je nog een hele dag voor je hebt! Hoe erg is dat uurtje vertraging nou helemaal?

De oplossing? Je labjas aantrekken. Channel je inner-scientist.
In plaats van “laat maar”, kun je om 10.15 uur ook denken “mm, ik had gedacht dat dit alles me zou helpen om om 9 uur aan de slag te gaan. Maar die hypothese is blijkbaar niet correct. Ik vraag me af wat ik over het hoofd zie.”
En zodra je daar een antwoord op hebt, doe je een nieuw experiment.

In plaats van “het is me niet gelukt” denk je “ik vraag me af op welke manier ik dit voor elkaar ga krijgen”.

Blijf in actie, blijf je plan bijstellen, blijf nieuwe manieren verzinnen. Net zo lang tot je het gewenste resultaat hebt gehaald.

Alles-of-niets gaat het raam uit, zodra je deze twee shifts maakt:

Shift 1: Je huidige poging is niet “alles”

Je gaat niet vanaf morgen de meest productieve mens op aarde zijn. Dit plan gaat waarschijnlijk niet het ultieme resultaat opleveren.

Dat betekent natuurlijk niet dat je er überhaupt niet aan hoeft te beginnen. Dit experiment gaat je heel veel informatie opleveren, over jezelf, over hoe jij werkt. Dat kun je gebruiken als bouwsteen voor je uiteindelijke succes.  
Ik weet zeker dat je gaat bereiken wat je wilt bereiken. Beetje bij beetje. Vestig alsjeblieft niet al je hoop op je nieuwste plan.

Shift 2: Eenmaal begonnen kun je nooit meer op “niets” uitkomen.

Dat je huidige plan niet het gedroomde resultaat oplevert, betekent niet dat je nu weer terug bij af bent. Je hebt een stap vooruit gezet.

Zeggen dat je een poging hebt gedaan en dat je morgen een nieuwe poging doet helpt je niet. Je bent op reis, het is een groot experiment, het is één grote poging. Misschien wil je even pauze, prima. Maar het is niet voorbij, het is niet verloren, je bent niet gestopt, je hoeft niet opnieuw te beginnen.

Hoeveel actie ben jij bereid te nemen voor dit resultaat? Hoeveel experimenten ben jij bereid te doen?

Ben je bereid om  het resultaat van je 30-dagen-doel op dag 32 te behalen? Of gooi je op dag 28 de handdoek in de ring?

Laat je verwachtingen los over hoe het zal gaan.
Committeer je aan het resultaat.
Houd vol tot je het bereikt hebt.