Skip to content

Jij bent geen zelfverbeteringsproject

Hoe fijn dat je nieuwe dingen kunt leren, kunt groeien, ontwikkelen. Volgens mij is dat een levensbehoefte van mensen. Ik word heel erg blij van beter worden, van streven naar excellentie. Persoonlijke ontwikkeling, zelfverbetering zou je dat kunnen noemen, ik ben er gek op.

Waar ik het zie mis gaan bij mijn lieve uitstellers, is dat ze gaan denken dat ze MOETEN groeien en verbeteren. Dat ze niet goed genoeg zijn nu.
Maar dat is een misvatting, want je hebt geen resultaten en behaalde doelen nodig om goed genoeg te zijn. Je bent het al.

Bovendien is dat streven naar verbetering niet het enige dat jou definieert. Je bent geen zelfverbeteringsproject. Je bent een mens, een mooi, complex, vreemd, geweldig mens. En een van de dingen die je doet is groeien.

Doelen halen zorgt niet voor een beter zelfbeeld

Kijk, als het zou werken zou ik je natuurlijk aanmoedigen. Als je iets in je leven kunt aanpassen, zodat je gemakkelijker positief over jezelf kunt denken, dan ben ik de laatste die zegt dat je in plaats daarvan maar aan je mindset moet werken.

Jammer genoeg werkt het zo niet. Je verwacht dat je trots op jezelf gaat zijn en bewondering van anderen gaat krijgen. Je verwacht dat je jouw beeld van jezelf daarmee kunt opvijzelen.

Maar denk even terug: hoe reageer jij op complimenten op een doel dat je bereikt hebt? Waarschijnlijk noem je op wat er nog mis is, leg je uit waarom het niet veel voorstelt, of benoem je dat je het volgende doel nog lang niet bereikt hebt.

Een resultaat halen zorgt er dus helemaal niet voor dat je je beter voelt. Want een brein dat gewend is om op zoek te gaan naar dingen die beter moeten, blijft die gewoonte houden, onafhankelijk van de doelen die je al bereikt hebt.

Het maakt dus niet uit welke resultaten je haalt als je niet OOK je brein gaat instrueren anders te denken.

Wat nou als je je brein de tegenovergestelde zoekopdracht geeft: Wat is er beter?

“Ik heb die drang tot zelfverbetering nodig om dingen voor elkaar te krijgen”

Als je lijkt op de mensen met wie ik in het Waarmaaklab werk, denk je nu: “Ja maar, Sanne, als ik tevreden ben met waar ik nu ben, dan komt er dus helemaal nooit meer iets uit m’n handen.”

Stel dat dat waar is.

Wat is dan het ergste dat er kan gebeuren? Het lukt je tot nu toe, met zelfhaat en verbeterwoede, niet om je doelen te halen. Nou ben je bang dat als je ervoor kiest om compassie voor jezelf te hebben en oog te hebben voor de groei die je al hebt doorgemaakt, dat je je doelen niet gaat bereiken.

Worst case scenario is dus dat je je beter voelt terwijl je net zoveel bereikt als nu.
Ennuh newsflash: je kunt blij zijn met jezelf en je leven EN ambitieuze doelen nastreven.

Vanuit ontspanning en zelfvertrouwen is het juist makkelijker om nieuwe, moeilijke dingen te doen. Als je weet dat je een stevige basis hebt, dat je jezelf steunt, wat er ook gebeurt, kun je de sprong wagen.

Ik vraag je dus niet om geen doelen meer te stellen. Om tevreden te zijn met middelmatigheid, terwijl je voor uitmuntend wilt gaan. Om te stoppen met zelfverbetering.
Wat ik van je vraag is te stoppen met denken dat het slecht gaat en dat het goed genoeg moet worden. Je doet het nu al goed.
Hoe zou je naar geweldig kunnen doorgroeien?
Zie je hoe je al vooruit bent gegaan? Wat is er beter?