Skip to content

Voor als het niet lukt om aan je werkdag te beginnen

Doordat je uitstelt, kom je in een zombie-modus terecht van niet echt werken, maar ook niet echt ontspannen. Je werktijd vul je met suf entertainment waar je niet van kunt genieten. En in je “vrije tijd” maak je je zorgen. Je voelt je stress over deadlines, bent aan het piekeren. Je denkt voortdurend na over wat je “verkeerd” hebt gedaan, aan hoe je het morgen anders gaat doen, aan wat je je klant gaat vertellen over de vertraging.

Zo sta je altijd AAN. Ook als je geen enkel taakje afrondt en alleen maar op de bank hangt. Je geeft jezelf geen kans om te ontspannen en op te laden. Het is niet vreemd dat je steeds minder energie hebt en dat aan het werk gaan nóg minder aantrekkelijk wordt.  

Tegelijkertijd maak je je plannen waarschijnlijk steeds ambitieuzer. Want wat je vandaag niet afgekregen hebt, moet je van jezelf morgen extra doen. Pfff…

Op de dagen dat het je wél lukt om te beginnen, heb je waarschijnlijk moeite om ook weer te stoppen. Je denkt “ik kan er maar beter gebruik van maken dat ik nu lekker bezig ben”. Of je krijgt stress van wat er allemaal nog moet gebeuren. Stoppen kan dus echt niet.
Maar ja, als je onbewust weet dat er nooit een eind aan komt, dat je jezelf niet gaat toestaan om te ontspannen als je eenmaal begonnen bent… dan is de kans best groot dat je niet wilt beginnen.

Stop, hou op!

Doorbreek de cyclus door op z’n minst te bepalen op welk tijdstip je werkdag eindigt.

Ga bij het bepalen van de eindtijd uit van wat je de afgelopen 2 weken werkelijk hebt gedaan. Als je tot nu toe maar 1 uur per dag geconcentreerd gewerkt hebt, neem je dan niet ineens voor om een 40-urige werkweek te draaien.  Een goede richtlijn is om je op één na kortste werkdag van de laatste week aan te houden.
Ik snap dat het onmogelijk lijkt. Maar hé, vorige week heb je exact dat aantal uur gewerkt en je hebt het overleefd.
Maak niet de fout dat je je takenlijst of je stressniveau gebruikt om te bepalen hoeveel je gaat werken. Dat is wat je tot nu toe hebt gedaan en dat leidt tot grootse plannen… die je niet uitvoert.

Bepaal je eindtijd en houd je eraan.  

Zelfs als je maar een half uur hebt gewerkt. Zelfs als je toch weer een groot deel van de tijd aan het uitstellen bent geweest. Zelfs als je een deadline hebt.
Dan wordt er maar iemand boos. Voor de buitenwereld wordt het misschien even wat slechter voor het beter wordt. Pech gehad.  
De enige duurzame oplossing voor je uitstelgedrag, is dat je jouw vertrouwen in jezelf gaat herstellen. Doen wat je jezelf belooft is 100x zo belangrijk, als doen wat je een ander hebt beloofd.

(Als je nu boos op mij bent, een beetje misselijk wordt, of als je hersenen pijn doen van de gedachte alleen al, dan zit je op de goede weg 😉)  

Wat is jouw ideale rooster?

De volgende stap is om je dag in werkblokken te verdelen. Als een soort schoolrooster. Bepaal de begin- en eindtijden van de werkblokken en bedenk hoe lang de pauzes ertussen moeten duren.

Het idee is ook hier dat je de werkdag minder groots en ontzagwekkend voor jezelf maakt. Het is makkelijker om te beginnen aan een werkblok van een half uurtje dan aan een werkdag-zonder-eind. Om te bepalen hoe jouw ideale rooster eruit ziet,  ga je bij jezelf na wat voor jou de drama-drempel is. Bij welke tijdsduur voel je weerstand en gedoe opkomen? Ga daar (ruim) onder zitten.

Als je heel diep in een uitstelcyclus zit, is een werkdag van 2 uur, met daarbinnen een rooster van 1 minuut werken, 5 minuten pauze misschien een goed begin.

En nee, het is niet ‘slecht’ of ‘lui’ als je jezelf toestemming geeft ‘zo weinig’ te werken. Je  voornemen om 8 uur te werken zorgt niet voor betere resultaten, dat heb je de laatste tijd al bewezen, toch?

Je voelt vanzelf dat het tijd wordt om je werkblokjes langer te maken. Blijf altijd ruim onder de werkduur die bij voorbaat al weerstand oproept.
Veel mensen zweren bij de pomodoro:  25 minuten werken, 5 minuten pauze, met elke 2 uur een langere pauze. Voor mij is een rooster met werkblokken van 1,5 uur, met een kwartier koffiepauze, een uur lunchpauze en een kwartier theepauze, op dit moment perfect.

Maak het leuk

Hoe je rooster er ook uit komt te zien, door een vaste eindtijd te hebben, wordt het makkelijker om te beginnen. Je weet dat het geen lijdensweg wordt, dat je jezelf niet te pletter hoeft te werken. Je weet zeker dat je later nog een paar afleveringen van je serie kunt kijken of iets anders leuks kunt doen – zonder schuldgevoel!

Het volgen van een rooster hoeft niet rigide en zwaar te voelen. Het kan bijvoorbeeld een energieboost geven om jezelf eens het eerste uur vrij te geven. Of een dagje lekker vroeg ‘uit’ te zijn.

Moraal van het verhaal: maak je werkdag wat minder intimiderend. Wees lief voor jezelf.
Je energieniveau én je resultaten knappen ervan op.

Heb je er moeite mee om te bepalen wat voor jou een goed werkrooster is? Of lukt het je niet om jezelf toe te staan (tijdelijk) minder werktijd in te plannen? Ik help je graag!
Boek een gratis Waarmaaksessie via de knop hieronder zodat we kunnen bespreken wat jij kunt doen om werktijd en vrije tijd  weer echt van elkaar te scheiden.