Skip to content

Schrap dit ene woord uit je vocabulaire en voel je instant beter

“Mmm… wat zullen we eten vandaag? Eigenlijk moet ik iets met veel groente nemen. Maar ik heb daar eigenlijk geen zin in.”

“Ik ga de was opvouwen, maar eigenlijk moet ik een blog post schrijven.”

Eigenlijk is het meest eikelige woord dat ik ken.
Het lijkt alsof dit woord de waarheid weergeeft, nuttig is, noodzakelijk.

Maar eigenlijk maakt het onmogelijk om je fijn en tevreden te voelen.
Het zorgt ervoor dat je niet achter je keuze staat.
Je kunt niet genieten van wat je doet en kiest tegelijkertijd niet voor het andere.

Met dat ene woord geef je jezelf het signaal dat je jezelf niet vertrouwt, dat je iemand bent die niet doet wat ‘ie van plan is. Bovendien roept het vrijwel direct weerstand en overwhelm op. Want wat je nu doet is niet het goede, maar dat andere wil je niet. Of je moet alles tegelijk doen en het moet gisteren af, maar je kunt niet heksen.

Eigenlijk laat je krampachtig vasthouden aan regels en normen, terwijl je ze niet werkelijk opvolgt.
Het laat je twijfelen aan je dromen, wensen en voorkeuren. Alsof ze er niet echt toe doen.

Met eigenlijk in je woordenschat doe nooit het ‘juiste’ en tegelijkertijd blokkeer je voor jezelf de optie om het andere werkelijk te doen.

Als je opmerkt dat je zit te eigenlijken, is dat een perfect moment om alle achterliggende angsten, twijfels en onzekerheden te onderzoeken. Ik raad je aan om even te schrijven. Alle gedachten en gedoe uit je hoofd en op papier. Alleen dat al lucht vaak op.
“Ik vouw de was maar ik moet eigenlijk een blogpost schrijven” wordt dan misschien:
“Ik heb nu meer zin in de was opvouwen dan in een blogpost schrijven. Het is gewoon leuker om te doen. Ik heb geen zin in schrijven.
Als ik nu de was niet vouw, moet ik morgenochtend in alle haast schone sokken zien te vinden in deze enorme stapel. Dat is irritant. Ik ben bang dat ik chagrijnig wordt en dat ik nare dingen tegen mezelf zeg als ik aan het zoeken ben. En dan zul je zien dat ik net te wild de spullen op tafel zet en dat dan mijn favoriete mok stuk valt.
Maar als ik nu mijn blog niet schrijf, dan gaan mensen me vergeten. Wat als mijn klantenstroom opdroogt en ik geen inkomen meer heb. Dan klapt m’n relatie en de kinderen worden uit huis geplaatst. Als ik nog een huis zou hebben, want de hypotheek kan ik natuurlijk niet betalen. Dus dan zit ik straks in m’n eentje in een kartonnen doos onder de brug.”

Het zijn altijd doemscenario’s, hè?

Maar goed. Nu is alle narigheid eruit en heb je iets om mee te werken.
Je overziet alle argumenten, alle angsten, alle facetten en kunt kiezen welk van deze ‘problemen’ je op welke manier wil oplossen. Je hebt de regie weer. Het brengt je terug in een staat van op jezelf kunnen vertrouwen.
Je kunt een plan maken en dat uitvoeren. Je kunt iets kiezen en jezelf steunen in die keuze.

Is er een manier om beide gewenste uitkomsten bereiken in de tijd die je jezelf ervoor gegeven hebt? En, en?
Wil je aan je angst rondom geldgebrek werken? Oefenen in ontspanning en loslaten? Jezelf eraan herinneren dat je vindingrijk bent en altijd alles kunt oplossen?
Besluit je te oefenen in vriendelijk tegen jezelf zijn terwijl je je sokken zoekt? Jezelf eraan herinneren dat de wereld niet vergaat als iets niet gaat zoals je het liefst zou willen?
Of is het voor jou vandaag een uitgelezen kans om te oefenen in aan de slag gaan, zelfs als je af en toe gedachten hebt als “ik heb geen zin”, ik ben moe” en “dit is stom”?

Nu is er ineens geen goede of foute actie meer. Elke actie geeft een ander resultaat, dat wel. Maar alles is prima. Je mag kiezen voor wat het dan ook is dat vandaag je voorkeur heeft. En je kunt daar vol voor gaan.

Je doet het goed.
Je hebt al veel bereikt.
Er is geen haast.
Alles is oké.

Voelt instant beter, toch?