Voor wie zich onbegrepen voelt…

Een jaar of 10 geleden zat ik op de bank bij een psycholoog.

Ik had het eindelijk aangedurfd hulp te zoeken. De huisarts had me doorverwezen.
3 maanden daarvoor had ik mijn baan opgezegd om mijn masterscriptie af te maken. Maar na die 12 weken thuis, was mijn spaargeld bijna op, was ik 8 kilo aangekomen en  kreeg ik depressieve klachten.
En oh ja, ik had twee a4-tjes tekst geschreven.

Zo kon het niet langer. En dus zat ik die middag met klamme handen en een veel te hoge hartslag bij de psycholoog op de bank. Aan het eind van de kennismakingsgesprek zei hij: “Als je nou voor volgende week 10 pagina’s schrijft en je neemt dat mee, dan kijken we daarna verder.”

Die psycholoog had vast de beste bedoelingen. Maar djiez. Ik was over mijn schaamte heen gestapt. Ik had eindelijk durven toegeven dat uitstellen echt een groot probleem voor me was.
En dan was “Just do it” blijkbaar het beste advies dat hij te bieden had.

Wat voelde ik me onbegrepen.

De volgende week nam ik 3 geprinte velletjes naar de sessie mee. Twee en een halve pagina tekst. Twee daarvan had ik een maand geleden al, maar dat durfde ik er niet bij te vertellen.  De psycholoog:  “Mmm… je schrijft niet slecht. Maar het is wel minder dan de 10 pagina’s die we hadden afgesproken hè.”

JA, DUH! WAAROM DENK JE DAT IK HIER ZIT VERDORIE!!! Als ik 10 f*cking pagina’s per week kon schrijven, was mijn scriptie 3 jaar geleden al af!

Ik zou willen dat ik dat geschreeuwd had. Dat had vast enorm opgelucht.

In plaats daarvan zei ik “Dank. Het gaat nu wel weer.”
Ik gooide de deur achter me dicht, en had alle hoop verloren.

Wat ik toen nog niet wist, is dat er ook mensen bestaan die wel echt begrijpen wat het probleem is. Die begrijpen wat het is om last van chronisch uitstelgedrag te hebben én ervan af gekomen zijn.

Voor mijn scriptie kwam die ontdekking te laat. Die heb ik uiteindelijk 2 jaar later “gewoon” met heel veel nachtwerk, stress en tranen afgekregen. Ik kreeg een 8. Ik schrijf niet slecht, daar had die psycholoog dan weer gelijk in. Maar de datum op mijn masterdiploma? Twee dagen voor de datum waarop DUO mijn prestatiebeurs van bijna 30.000 euro zou omzetten in een lening. (DEADLINE!)

Ik vertel dit speciaal voor jou, als jij je moedeloos en onbegrepen voelt. Er is écht een oplossing. Geef niet op. Er is ergens iemand die jou begrijpt, iemand die jou kan helpen van je uitstelgedrag af te komen.

Als je vermoed dat ik die iemand voor jou kan zijn, stuur me een berichtje. En anders: houd hoop, het komt goed. Jij kunt hieruit komen. Ik weet het zeker. ❤️

Schuldgevoel of schaamte? Doe dit eerst

Weer een dag voorbij zonder dat stuk te schrijven dat al tijden bovenaan je to-do lijst staat?

Dikke kans dat er dan een hele dramaserie geproduceerd wordt in je hoofd: “wat is er mis met mij!?”, “als mijn  klant erachter komt, wordt ze vast boos”, “nou doe ik het wéér”, “zo wordt het natuurlijk nooit wat”.

Ugh..

Als je je schaamt of schuldig voelt over je uitstelgedrag, dan is je natuurlijke reactie dat je er niet meer naar wilt kijken. Je stopt het weg, negeert, vermijd.
Maar om je uitstelgedrag op te lossen, moet je het juist onderzoeken. Uitvogelen wat nu precies het probleem is, oplossingen uitproberen, evalueren, aanpassen.

Schaamte of schuldgevoel maken het bijna onmogelijk om nog naar je uitstellen te kijken. En wat je niet ziet, kun je niet veranderen.
Om van dat verlammende gevoel af te komen, is het nodig om te stoppen met jezelf te veroordelen in je gedachten, en in plaats daarvan nieuwsgierig te zijn.

Holy moly

Een van de dingen die mij helpt, is te doen alsof ik een buitenaardse Freek Vonk ben.

Freek zou bij een kolonie mieren die blaadjes op hun rug dragen nooit zeggen “Kijk, die mier daar draagt een kleiner blaadje dan de rest en ze loopt ook niet snel genoeg.” En hij zou al helemaal nooit zeggen “Dat is dus een slechte, minderwaardige mier, die nooit succesvol zal worden.” Nee, Freek zegt gewoon “Holy moly, wat gaaf!” Elke mier is even fascinerend en geweldig, er is geen goed of fout gedrag.

Tjee, wat interessant

Zo kijk ik naar mezelf en de situatie waar ik me voor schaam: als iemand die gefascineerd is door die vreemde diersoort die op aarde leeft. Ik besluit dat ik mezelf een perfect mensbaksel vind (❤️Roald Dahl), wat ik ook doe of niet doe, zeg of niet zeg.

Ik speel de situatie in gedachten af, en met fascinatie en liefde voor dat bijzondere mensbaksel vraag ik me af: hoe zou het komen dat ze dit doet, wat zou er in haar omgaan?
Soms lukt dat een paar seconden, soms blijft de zelfacceptatie een paar dagen hangen. Met elke nieuwe poging wordt het makkelijker om bij dat gevoel terug te komen.

Alternatief: worksheet met 100% ratio garantie

Voor je wegklikt omdat je dit te weird vindt 😊 Ik heb als tegenhanger ook een heel professionele, 100% rationele worksheet gemaakt. Die helpt je om nieuwsgierig te worden, te analyseren wat er gebeurde en uit te vinden waarom je uitstelde.
Je kunt ‘m hier gratis downloaden (zonder je e-mailadres achter te laten): waarmaaklab.nl/laatlos

Je mening over jezelf en je uitstelgedrag bijstellen is de eerste stap als je van het uitstellen af wilt komen. Als je je voor je gedrag en jezelf blijft schamen, ga je nooit durven en kunnen kijken naar de onderliggende oorzaken.

Alle klanten in het WaarmaakLab hebben moeite om het “ik vind het zo stom van mezelf”-verhaal los te laten. Ook allemaal leren ze al snel te doen wat ze zich voornemen. Doordat ze telkens bewust hun schaamte even loslaten en aan het oplossen van de dieperliggende oorzaken werken.

Denk je dat je wel wat hulp kunt gebruiken? Via de knop hieronder kun je een gratis sessie boeken. We bespreken dan waar je staat, je wilt bereiken en of het WaarmaakLab een onderdeel zou kunnen zijn van de weg daar naartoe.

Welke vervolgstap je ook neemt, de Waarmaaksessie levert je nieuwe inzichten op die je helpen van je uitstelgedrag af te komen.

Spreek ik je binnenkort?

Zelfdiscipline

Zelfdiscipline definieer ik als: doen wat je je voorneemt. Zelfdiscipline is dus het tegenovergestelde van uitstelgedrag. De gemakkelijkste manier om van je uitstelgedrag gedrag af te komen, is door heel veel zelfdiscipline te ontwikkelen.

Hier gaat het vaak mis

Je associeert het woord discipline waarschijnlijk met tucht, wilskracht, straf en dwang. Dat is absoluut NIET wat ik bedoel. Voor mij draait zelfdiscipline en doen wat ik me voorneem 100% om zelfvertrouwen. Ik bedoel niet dat je zelfverzekerdheid moet zijn, hoewel dat ook een lekker gevoel is, maar letterlijk dat je jezelf vertrouwt. Als je zelfdiscipline hebt, dan ben je betrouwbaar voor jezelf, je kunt op jezelf bouwen en op jezelf vertrouwen.

Je denkt misschien dat je strengheid nodig hebt om jezelf in het gareel te krijgen. Maar hé, dat heb je al geprobeerd en het werkt tot nu toe niet.
Dus probeer vandaag gewoon eens of je kunt doen wat je je voorneemt vanuit het gevoel van zelf-vertrouwen.

Jezelf vertrouwen is het doel

Voor zelfdiscipline – doen wat je je voorneemt – moet je erop kunnen vertrouwen dat je toekomstige zelf het plan werkelijk uitvoert.
Maar minstens zo belangrijk, is dat je toekomstige zelf kan bouwen op je huidige zelf. Dat je uitvoerende zelf erop kan vertrouwen dat je plannende zelf het beste met haar voor heeft.

Maak dus een plan voor je toekomstige zelf dat haalbaar is. Praktisch betekent dat: wees geen slavendrijver. Zet alleen dingen op je planning die je ook écht wilt uitvoeren, plan niet teveel, maak tijd voor leuke dingen, plan genoeg rust in.

Pfff… dan kan ik net zo goed niks doen

Als ik een plan heb gemaakt, beeld ik me in dat ik om tafel ga met mijn toekomstige zelf om de planning met elkaar af te stemmen. Meestal moet er van mijn uitvoerende zelf zoveel geschrapt worden, dat mijn plannende ik het gevoel krijgt dat het zo geen zin heeft, dat ik net zo goed niks kan doen. Maar ik weet inmiddels dat dat echt onzin is.

Ten eerste, als ik mijn planning helemaal vol zet, ga ik uiteindelijk toch de was vouwen of chips eten. Dan doe ik in werkelijkheid dus nóg minder. En belangrijk: zelfdiscipline gaat om dát je doet wat je je voorneemt, niet om hoeveel je doet. Het is een vaardigheid die je moet ontwikkelen. Je gaat ook niet meteen een marathon lopen als je 3 jaar niet gesport hebt, dan je gaat eerst alleen een blokje om. Als je eenmaal vertrouwen en discipline hebt opgebouwd, kun je langzaam aan meer van jezelf vragen.

Schrappen dus, die taken. Maak het je toekomstige zelf gemakkelijk.

Tóch ga je geen zin hebben

Ook al heb je heel weinig gepland, en alleen maar dingen op geschreven die je écht wilt. Dan nog ga je geen zin hebben als het moment daar is. Dat hoort erbij. Veel uitstellers denken dat mensen die gedisciplineerd zijn nooit weerstand voelen. Dat is echt niet waar. Natúúrlijk is koekjes eten en Netflix kijken aantrekkelijker dan een salespage schrijven. Dat is volkomen logisch en dat is voor iedereen zo.

Het is dus volstrekt normaal en geen enkel probleem als je dat liever zou doen. Dat verlangen naar iets anders en de weerstand voor wat je je had voorgenomen hoeft niet weg. Je kunt doen wat je je voorneemt, terwijl die emoties in je lijf zijn. En nee, daar hoef je jezelf niet toe te dwingen.

Je hebt het beste met jezelf voor, weet je nog?

Vaak helpt het als je jezelf dat letterlijk, hardop, in herinnering brengt dat dit precies is wat de bedoeling is. Dat er niets mis is. Er is geen probleem. Het komt goed. Ik praat tegen mezelf zoals ik ook tegen m’n kinderen praat als ik wil dat ze iets doen waar ze geen zin in hebben.

“Ik weet dat je liever Netflix gaat kijken, dat snap ik. Maar we hebben afgesproken dat we nu aan de salespage werken. Dat wil je óók graag, want dan weten mensen dat we bestaan en dat we ze kunnen helpen. Hoe tof zou het zijn als er iemand superblij is omdat ze eindelijk de oplossing voor hun probleem hebben gevonden? En dan geven ze ons geld om te bedanken, en dan kunnen we die leuke nieuwe jasje kopen. Dat is toch fijn? Daarom hadden we dus afgesproken dat we nu even een stukje schrijven. Dat kan je best. En vanavond om 20.00 uur gaan we Netflix kijken.”

Als ik zelfdiscipline zeg, is dit dus wat ik bedoel.
Kalm, liefdevol, vertrouwen.
Doen wat je je voorneemt.
Probeer je het?

Als je dat ook heel graag wilt, maar het lukt niet in je eentje. Stuur me even een berichtje via de knop hieronder. Dan plannen we een gratis sessie in. Ik heb alle vertrouwen in jou en ik help je graag op weg.

Waarom productiviteitstips niet werken

Je hebt het waarschijnlijk allemaal geprobeerd: planningen gemaakt, pomodoro timers gezet, de rotklus eerst gedaan (of, nou ja… dat zou je gedaan hebben als je niet de hele dag Workin’ Moms had gekeken), je hebt je taken opgedeeld in kleine stapjes, de eerstvolgende actie bepaalt en accountability partners ingezet.

En toch stel je je werk uit. Toch laat je je goede voornemen na 2 dagen versloffen. Want productiviteitstips en timemanagementmethodes helpen niet als je last hebt van uitstelgedrag.

Het probleem met al die tips, trucs en planningen, is dat je daarmee alleen focust op wat je wel en niet doet. Maar je acties worden door je emoties aangedreven en beïnvloed. En emoties worden veroorzaakt door je gedachten – door jouw interpretatie van de werkelijkheid.

Als je probeert alleen de actie te veranderen, dan blijven je gedachten over de taak en dus de emotie hetzelfde. Dat betekent dat je jezelf moet dwingen om iets te doen, terwijl het nog steeds afschuwelijk voelt. Je gaat tegen je gevoel in. De kans dat dat langere tijd werkt is nihil.

Als het eventjes wél lijkt te werken

Toch herken je waarschijnlijk wel dat het een paar dagen (of een paar uur) wél werkt. Je voelt je geweldig, en je bent hyperproductief. Dat komt doordat je eventjes gelooft dat je de oplossing hebt gevonden. Je denkt “Ik kan dit, dit gaat lukken”. Je voelt je zelfverzekerd, enthousiast, vastberaden. Dus je gaat aan het werk, zonder uit te stellen. Dat is niet magisch. Je hebt gewoon je gedachten en je gevoelens verandert, zonder dat je het zelf door hebt.

Maar dan gaat het toch weer mis

Waarschijnlijk heb je jezelf jaaaarenlang geoefend in het denken van dingen als “dit is moeilijk”, “ik heb hier geen zin in”, “ik weet niet hoe dit moet”, “ik doe het niet goed”. Er is dus maar een heel klein beetje tegenslag voor nodig om die gedachten weer te triggeren. Je voelt je meteen weer angstig, schaamtevol of overwhelmed. En dus ga je weg van de taak, omdat je de taak koppelt aan het gevoel.

Na een tijdje is de “magische kracht” van de nieuwe planner dus uitgewerkt. Je hebt niet in de gaten dat je gedachten en emoties los staan van de methode die je gebruikt. Je hebt niet door dat wat er in je hoofd en lijf gebeurde, de reden was voor het wel of niet “werken” van de methode.

Dus laat je de tips weer varen, en besluit je dat er iets grondig mis met je is.

Wat echt werkt

Het goede nieuws is dat het niet aan jou ligt dat die tips, trucs en systemen niet werken als je last hebt van uitstelgedrag. Dat is 100% logisch en normaal. Het zijn goede oplossingen, maar ze passen niet bij het probleem.

Er is niks mis met jou. Ook jij kan leren doen wat je je voorneemt – als je maar de juiste oplossing voor het echte probleem gaat inzetten.

Het is belangrijk dat je inzicht krijgt in de gedachten en gevoelens die maken dat je van je taak weg wilt, zodat je die kan vervangen door de gedachten en gevoelens die je nodig hebt om de gewenste acties wél uit te voeren en de resultaten te behalen die je werkelijk wilt.

Dat klinkt simpel, en dat is het eigenlijk ook. Maar het kan lastig zijn om zelf te zien wat er gebeurt. Hoe het tot nu toe geweest is, is voor jou zó logisch en bekend. Je hebt niet in de gaten dat je de dingen ook anders zou kunnen zien. Het is fijn als een buitenstaander je dan helpt.

Als coach is dat wat ik voor mijn klanten doe. Ik help hen zien wat er in hun hoofd omgaat. Want alleen wat je ziet, kun je veranderen. Benieuwd wat er in jouw hoofd te ontdekken valt?

Plan een gratis Waarmaaksessie door me een berichtje te sturen via de knop hieronder.