Skip to content

Voor wie zich onbegrepen voelt…

Een jaar of 10 geleden zat ik op de bank bij een psycholoog.

Ik had het eindelijk aangedurfd hulp te zoeken. De huisarts had me doorverwezen.
3 maanden daarvoor had ik mijn baan opgezegd om mijn masterscriptie af te maken. Maar na die 12 weken thuis, was mijn spaargeld bijna op, was ik 8 kilo aangekomen en  kreeg ik depressieve klachten.
En oh ja, ik had twee a4-tjes tekst geschreven.

Zo kon het niet langer. En dus zat ik die middag met klamme handen en een veel te hoge hartslag bij de psycholoog op de bank. Aan het eind van de kennismakingsgesprek zei hij: “Als je nou voor volgende week 10 pagina’s schrijft en je neemt dat mee, dan kijken we daarna verder.”

Die psycholoog had vast de beste bedoelingen. Maar djiez. Ik was over mijn schaamte heen gestapt. Ik had eindelijk durven toegeven dat uitstellen echt een groot probleem voor me was.
En dan was “Just do it” blijkbaar het beste advies dat hij te bieden had.

Wat voelde ik me onbegrepen.

De volgende week nam ik 3 geprinte velletjes naar de sessie mee. Twee en een halve pagina tekst. Twee daarvan had ik een maand geleden al, maar dat durfde ik er niet bij te vertellen.  De psycholoog:  “Mmm… je schrijft niet slecht. Maar het is wel minder dan de 10 pagina’s die we hadden afgesproken hè.”

JA, DUH! WAAROM DENK JE DAT IK HIER ZIT VERDORIE!!! Als ik 10 f*cking pagina’s per week kon schrijven, was mijn scriptie 3 jaar geleden al af!

Ik zou willen dat ik dat geschreeuwd had. Dat had vast enorm opgelucht.

In plaats daarvan zei ik “Dank. Het gaat nu wel weer.”
Ik gooide de deur achter me dicht, en had alle hoop verloren.

Wat ik toen nog niet wist, is dat er ook mensen bestaan die wel echt begrijpen wat het probleem is. Die begrijpen wat het is om last van chronisch uitstelgedrag te hebben én ervan af gekomen zijn.

Voor mijn scriptie kwam die ontdekking te laat. Die heb ik uiteindelijk 2 jaar later “gewoon” met heel veel nachtwerk, stress en tranen afgekregen. Ik kreeg een 8. Ik schrijf niet slecht, daar had die psycholoog dan weer gelijk in. Maar de datum op mijn masterdiploma? Twee dagen voor de datum waarop DUO mijn prestatiebeurs van bijna 30.000 euro zou omzetten in een lening. (DEADLINE!)

Ik vertel dit speciaal voor jou, als jij je moedeloos en onbegrepen voelt. Er is écht een oplossing. Geef niet op. Er is ergens iemand die jou begrijpt, iemand die jou kan helpen van je uitstelgedrag af te komen.

Als je vermoed dat ik die iemand voor jou kan zijn, stuur me een berichtje. En anders: houd hoop, het komt goed. Jij kunt hieruit komen. Ik weet het zeker. ❤️